สนฺตํ นปฺปฏิคุยฺหามิ ๒- ทาเน เม รมตี ๓- มโน"ติ. อตฺตโน ทานาภิรตึ ปเวเทนฺโต:-

[๘๕] "น เม ยาจกมนุปฺปตฺเต ปฏิกฺเขโป อนุจฺฉโว

มา เม ภิชฺชิ สมาทานํ ทสฺสามิ วิปุลํ คชนฺ"ติ ปฏิชานิตฺวา หตฺถิกฺขนฺธโต โอรุยฺห อนลงฺกตฏฺฐานํ โอโลกนตฺถํ อนุปริยายิตฺวา อนาลงฺกตฏฺฐานํ อทิสฺวา กุสุมมิสฺสคนฺโธทกภริตํ สุวณฺณภิงฺคารํ คเหตฺวา "โภนฺโต อิโต เอถา"ติ อลงฺกตรชตทามสทิสํ หตฺถิโสณฺฑํ เตสํ หตฺเถ ฐเปตฺวา อุทกํ ปาเตตฺวา อลงฺกตวารณํ อทาสิ. เตน วุตฺตํ:-

[๘๖] "นาคํ คเหตฺวา โสณฺฑาย ภิงฺคาเร รตนามเย

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๕๐๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. เวสสันตรจริยา”