พฺราหฺมโณ "เอวมฺปิ มยา น สกฺกา กาตุํ, ราชทณฺฑโต ภายามิ, มยฺหเมว คามํ เนสฺสามี"ติ อาห. อิมํ เตสํ กถาสลฺลาปํ สุตฺวา ทารกา "ปิตา โน โข อเมฺห พฺราหฺมณสฺส ทาตุกาโม"ติ ปกฺกมิตฺวา โปกฺขรณึ ๓- คนฺตฺวา ปทุมินิคจฺเฉ นิลียึสุ. พฺราหฺมโณ เต อทิสฺวาว "ตฺวํ `ทารเก ททามี'ติ วตฺวา เต อปกฺกมาเปสิ, เอโส เต สาธุภาโว"ติ อาห. อถ มหาสตฺโต สหสาว อุฏฺฐหิตฺวา ทารเก คเวสนฺโต

[๑๑๓] "ยาจกํ อุปคตํ ทิสฺวา หาโส เม อุปปชฺชถ

อุโภ ปุตฺเต คเหตฺวาน อทาสึ พฺราหฺมเณ ตทา.

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๕๒๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. เวสสันตรจริยา”