วรํ วรสฺสุ ราชิสิ วเร อฏฺฐ ททามิ เต"ติ ๓- วตฺวา วเรหิ นิมนฺเตสิ. มหาสตฺโตปิ "ปิตา มํ ปุนเทว รชฺเช ปติฏฺฐาเปตุ, วชฺฌปฺปตฺตํ วธโต โมเจยฺยํ, สพฺพสตฺตานํ อวสฺสโย ภเวยฺยํ, ปรทารํ น คจฺเฉยฺยํ, อิตฺถีนํ วสํ น คจฺเฉยฺยํ, ปุตฺโต เม ทีฆายุโก สิยา, ๔- อนฺนปานาทิเทยฺยธมฺโม พหุโก สิยา, ตญฺจ อปริกฺขยํ ปสนฺนจิตฺโต ทเทยฺยํ, เอวํ มหาทานานิ ปวตฺเตตฺวา เทวโลกํ คนฺตฺวา ตโต อิธาคโต สพฺพญฺญุตํ ปาปุเณยฺยนฺ"ติ อิเม อฏฺฐวเร ยาจิ. สกฺโก "น จิรสฺเสว ปิตา สญฺชยมหาราชา อิเธว อาคนฺตฺวา ตํ คเหตฺวา รชฺเช ปติฏฺฐาเปสฺสติ, อิตโร จ สพฺโพ เต มโนรโถ มตฺถกํ ปาปุณิสฺสติ, มา จินฺตยิ, อปฺปมตฺโต โหหี"ติ โอวาทํ ทตฺวา ๕- สกฏฺฐานเมว คโต. โพธิสตฺโต จ มทฺทิเทวี จ สมฺโมทมานา สกฺกทตฺติเย อสฺสเม วสึสุ.

ชูชเกปิ กุมาเร คเหตฺวา คจฺฉนฺเต เทวตา อารกฺขํ อกํสุ. ทิวเส ทิวเส เอกา เทวธีตา รตฺติภาเค อาคนฺตฺวา มทฺทิวณฺเณน กุมาเร ปฏิชคฺคิ. โส เทวตาวิคฺคหิโต หุตฺวา "กลิงฺครฏฺฐํ คมิสฺสามี"ติ อฑฺฒมาเสน เชตุตฺตรนครเมว สมฺปาปุณิ. ราชา

@๔ ม. ปตฺตา มทฺที จ ทีฆายุกา สิยา ๕ ฉ.ม. โอวทิตฺวา วินิจฺฉเย นิสินฺโน พฺราหฺมเณน สทฺธึ ทารเก ราชงฺคเณน คจฺฉนฺเต ทิสฺวา สญฺชานิตฺวา พฺราหฺมเณน สทฺธึ เต ปกฺโกสาเปตฺวา ตํ ปวตฺตึ สุตฺวา โพธิสตฺเตน กถิตนิยาเมเนว ธนํ ทตฺวา กุมาเร กิณิตฺวา นฺหาเปตฺวา โภเชตฺวา สพฺพาลงฺการปฏิมณฺฑิเต กตฺวา ราชา ทารกํ ผุสฺสติเทวี ทาริกํ อุจฺฉงฺเค กตฺวา โพธิสตฺตสฺส ราชปุตฺติยา จ ปวตฺตึ สุณึสุ.

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๕๔๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. เวสสันตรจริยา”