ตํ สุตฺวา ราชา "ภูนหจฺจํ วต มยา กตนฺ"ติ สํวิคฺคมานโส ตาวเทว ทฺวาทสอกฺโขภินีปริมาณํ เสนํ สนฺนยฺหิตฺวา วงฺกปพฺพตาภิมุโข ปายาสิ สทฺธึ ผุสฺสติเทวิยา เจว ทารเกหิ จ. อนุกฺกเมน คนฺตฺวา ปุตฺเตน จ สุณิสาย จ สมาคจฺฉิ. เวสฺสนฺตโร ปิยปุตฺเต ทิสฺวา โสกํ สนฺธาเรตุํ อสกฺโกนฺโต วิสญฺญี หุตฺวา ตตฺเถว ปติ, ตถา มทฺที มาตาปิตโร สหชาตา สฏฺฐิสหสฺสา อมจฺจา. ตํ การุญฺญํ ปสฺสนฺเตสุ เอโกปิ สกภาเวน สนฺธาเรตุํ นาสกฺขิ, สกลํ อสฺสมปทํ ยุคนฺธรวาตปมทฺทิตํ วิย ๑- สาลวนํ อโหสิ. สกฺโก เทวราชา เตสํ วิสญฺญิภาววิโนทนตฺถํ โปกฺขรวสฺสํ วสฺสาเปสิ, เตเมตุกามา เตเมนฺติ, โปกฺขเร ปติตวสฺสํ วิย วินิวตฺเตตฺวา ๒- อุทกํ คจฺฉติ. สพฺเพ สญฺญํ ปฏิลภึสุ. ตทาปิ ปฐวิกมฺปาทโย เหฏฺฐา วุตฺตปฺปการา อจฺฉริยา ปาตุรเหสุํ. เตน วุตฺตํ:-

[๑๒๐] "ปุนาปรํ พฺรหารญฺเญ มาตาปิตุสมาคเม

กรุณํ ปริเทวนฺเต สลฺลปนฺเต สุขํ ทุขํ.

[๑๒๑] หิโรตฺตปฺเปน ครุนา อุภินฺนํ อุปสงฺกมิ

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๕๔๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. เวสสันตรจริยา”