ตทาปิ ปฐวี กมฺปิ สิเรนุวนวฏํสกา"ติ.

อถ สญฺชยมหาราชา โพธิสตฺตํ ขมาเปตฺวา รชฺชํ ปฏิจฺฉาเปตฺวา ตงฺขณญฺเญว เกสมสฺสุกมฺมาทีนิ การาเปตฺวา นฺหาเปตฺวา สพฺพาภรณวิภูสิตํ เทวราชานมิว วิโรจมานํ สห มทฺทิเทวิยา รชฺเช อภิสิญฺจิตฺวา ตาวเทว จ ตโต วุฏฺฐาย ๒- ทฺวาทสอกฺโขภินีปริมาณาย จตุรงฺคินิยา เสนาย จ ปุตฺตํ ปริวาเรตฺวา ๓- วงฺกปพฺพตโต ยาว เชตุตฺตรนครา สฏฺฐิโยชนมคฺคํ อลงฺการาเปตฺวา ทฺวีหิ มาเสหิ สุเขเนว นครํ ปเวเสสิ. มหาชโน อุฬารํ ปีติโสมนสฺสํ ปฏิสํเวเทสิ. เจลุกฺเขปาทโย ปวตฺตึสุ. นคเร จ นนฺทิเภรึ จราเปสุํ. อนฺตมโส วิฬาเร อุปาทาย สพฺเพสํ พนฺธเน ฐิตานํ พนฺธนโมกฺโข อโหสิ. โส นครํ ปวิฏฺฐทิวเสเยว ปจฺจูสกาเล จินฺเตสิ "เสฺว วิภาตาย รตฺติยา มมาคตภาวํ สุตฺวา ยาจกา อาคมิสฺสนฺติ, เตสาหํ กึ ทสฺสามี"ติ. ตสฺมึ ขเณ สกฺกสฺส อาสนํ อุณฺหาการํ ทสฺเสสิ. โส อาวชฺเชนฺโต ตํ การณํ ญตฺวา ตาวเทว ราชนิเวสนสฺส ปุริมวตฺถุํ ปจฺฉิมวตฺถุญฺจ กฏิปฺปมาณํ ปูเรนฺโต ฆนเมโฆ วิย สตฺตรตนวสฺสํ วสฺสาเปสิ. สกลนคเร ชณฺณุปฺปมาณํ วสฺสาเปสีติ. เตน วุตฺตํ:-

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๕๔๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. เวสสันตรจริยา”