[๑๓๓] ยทิ โกจิ เอติ ทกฺขิเณยฺโย ภิกฺขาย มม สนฺติเก

ทชฺชาหํ สกมตฺตานํ น โส ตุจฺโฉ คมิสฺสตี"ติ.

เอวํ มหาปุริสสฺส ยถาภูตสภาวํ ปริวิตกฺเกนฺตสฺส ปริวิตกฺกานุภาเวน สกฺกสฺส ปณฺฑุกมฺพลสิลาสนํ อุณฺหาการํ ทสฺเสสิ. โส อาวชฺเชนฺโต อิมํ การณํ ทิสฺวา "สสราชํ วีมํสิสฺสามี"ติ ปฐมํ อุทฺทสฺส วสนฏฺฐานํ คนฺตฺวา พฺราหฺมณเวเสน อฏฺฐาสิ. เตน "กิมตฺถํ พฺราหฺมณ ฐิโตสี"ติ จ วุตฺเต สเจ กิญฺจิ อาหารํ ลเภยฺยํ, อุโปสถิโก หุตฺวา สมณธมฺมํ กเรยฺยนฺติ. โส "สาธูติ เต อาหารํ ทสฺสามี"ติ อาห. เตน วุตฺตํ:-

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๕๕๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สสปัณฑิตจริยา”