อถ มหาสตฺตสฺส ปน อหิตุณฺฑิกหตฺถคตสฺส มาโส ปริปูริ, เอตฺตกํ กาลํ นิราหาโรว อโหสิ. สุมนา "อติจิรายติ เม สามิโก, กา นุ โข ปวตฺตี"ติ โปกฺขรณึ โอโลเกนฺตี โลหิตวณฺณํ อุทกํ ทิสฺวา "อหิตุณฺฑิเกน คหิโต ภวิสฺสตี"ติ ญตฺวา นาคภวนา นิกฺขมิตฺวา วมฺมิกสนฺติกํ คนฺตฺวา มหาสตฺตสฺส คหิตฏฺฐานํ กิลมิตฏฺฐานญฺจ ทิสฺวา โรทิตฺวา กนฺทิตฺวา ปจฺจนฺตคามํ คนฺตฺวา ปุจฺฉิตฺวา ตํ ปวตฺตึ สุตฺวา พาราณสึ คนฺตฺวา ราชทฺวาเร อากาเส โรทมานา อฏฺฐาสิ. มหาสตฺโต นจฺจนฺโตว อากาสํ อุลฺโลเกนฺโต ตํ ทิสฺวา ลชฺชิโต เปฬํ ปวิสิตฺวา นิปชฺชิ.

ราชา ตสฺส เปฬํ ปวิฏฺฐกาเล "กึ นุ โข การณนฺ"ติ อิโต จิโต จ โอโลเกนฺโต ตํ อากาเส ฐิตํ ทิสฺวา "กา นุ ตฺวนฺ"ติ ปุจฺฉิตฺวา ตสฺสา นาคกญฺญาภาวํ สุตฺวา "นิสฺสํสยํ โข นาคราชา อิมํ ทิสฺวา ลชฺชิโต เปฬํ ปวิฏฺโฐ, อยญฺจ ยถาทสฺสิโต อิทฺธานุภาโว นาคราชสฺเสว, น อหิตุณฺฑิกสฺสา"ติ นิฏฺฐํ คนฺตฺวา "เอวํ มหานุภาโว อยํ นาคราชา, กถํ นาม อิมสฺส หตฺถํ คโต"ติ ปุจฺฉิตฺวา "อยํ ธมฺมจารี สีลวา นาคราชา, จาตุทฺทสีปณฺณรสีสุ อุโปสถํ อุปวสนฺโต อตฺตโน สรีรํ ทานมุเข นิยฺยาเตตฺวา มหามคฺคสมีเป วมฺมิกมตฺถเก นิปชฺชติ, ตตฺถายเมเตน คหิโต, อิมสฺส เทวจฺฉราปฏิภาคา อเนกสหสฺสา อิตฺถิโย, เทวโลกสมฺปตฺติสทิสา นาคภวนสมฺปตฺติ, อยํ มหิทฺธิโก มหานุภาโว สกลปฐวึ ปริวตฺเตตุํ สมตฺโถ, เกวลํ `สีลํ เม ภิชฺชิสฺสตี'ติ เอวรูปํ วิปฺปการํ ทุกฺขญฺจ อนุโภตี"ติ จ สุตฺวา สํเวคปฺปตฺโต ตาวเทว ตสฺส อหิตุณฺฑิกสฺส พฺราหฺมณสฺส พหุํ ธนํ มหนฺตญฺจ ยสํ อิสฺสริยญฺจ ทตฺวา "หนฺท โภ อิมํ นาคราชานํ วิสฺสชฺเชหี"ติ วิสฺสชฺชาเปสิ.

มหาสตฺโต นาควณฺณํ อนฺตรธาเปตฺวา มาณวกวณฺเณน เทวกุมาโร วิย อฏฺฐาสิ. สุมนาปิ อากาสโต โอตริตฺวา ตสฺส สนฺติเก อฏฺฐาสิ. นาคราชา รญฺโญ อญฺชลึ กตฺวา "เอหิ มหาราช, มยฺหํ นิเวสนํ ปสฺสิตุํ อาคจฺฉาหี"ติ ยาจิ. เตนาห ภควา:-

"มุตฺโต จมฺเปยฺยโก นาโค ราชานํ เอตทพฺรวิ

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๖๐๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. จัมเปยยกจริยา”