[๕๒] อถ มหาปุริโส อฑฺฒรตฺตสมเย ตสฺส ตํ กรุณํ ปริเทวนฺตสฺส ปริเทวิตสทฺทํ สุตฺวา "มนุสฺสสทฺโท สูยติ, มา มยิ อิธ ธรนฺเต มรตุ, ชีวิตมสฺส ทสฺสามี"ติ จินฺเตตฺวา สยนคุมฺพา วุฏฺฐาย นทีตีรํ คนฺตฺวา "อมฺโภ ปุริส มา ภายิ, ชีวิตํ เต ทสฺสามี"ติ วตฺวา อสฺสาเสตฺวา โสตํ ฉินฺทนฺโต คนฺตฺวา ตํ ปิฏฺฐิยํ อาโรเปตฺวา ตีรํ ปาเปตฺวา อตฺตโน วสนฏฺฐานํ เนตฺวา ปริสฺสมํ วิโนเทตฺวา ผลาผลานิ ทตฺวา ทฺวีหตีหจฺจเยน ตํ อาห "อมฺโภ ปุริส อหํ ตํ พาราณสิคามิมคฺคํ ปาเปสฺสามิ, ตฺวํ `อสุกฏฺฐาเน นาม กญฺจนมิโค วสตี'ติ มา กสฺสจิ อาโรเจหี"ติ. โส "สาธุ สามี"ติ สมฺปฏิจฺฉิ. มหาสตฺโต ตํ อตฺตโน ปิฏฺฐึ อาโรเปตฺวา พาราณสิมคฺเค โอตาเรตฺวา นิวตฺติ. เตน วุตฺตํ:-

คงฺคาย ตีเร ฐตฺวาน อปุจฺฉึ โกสิ ตฺวํ นโร.