อถ ตสฺมึ ปุริเส พาราณสึ ปวิฏฺฐทิวเสเยว โส ราชา "อหํ เทว สุวณฺณวณฺณํ มิคํ มยฺหํ ธมฺมํ เทเสนฺตํ สุปิเนน อทฺทสํ. อหํ หิ สจฺจสุปินา, อทฺธา โส วิชฺชติ, ตสฺมา กญฺจนมิคสฺส ธมฺมํ โสตุกามา ลภิสฺสามิ เจ ชีวิสฺสามิ, โน เจ เม ชีวิตํ นตฺถี"ติ อคฺคมเหสิยา วุตฺโต ตํ อสฺสาเสตฺวา "สเจ มนุสฺสโลเก อตฺถิ, ลภิสฺสสี"ติ วตฺวา พฺราหฺมเณ ปกฺโกสาเปตฺวา "สุวณฺณมิคา นาม โหนฺตี"ติ ปุจฺฉิตฺวา "อาม เทว โหนฺตี"ติ สุตฺวา สหสฺสตฺถวิกํ สุวณฺณจงฺโกฏเก ฐเปตฺวา ตํ หตฺถิกฺขนฺธํ อาโรเปตฺวา นคเร เภรึ จราเปสิ "โย สุวณฺณมิคํ อาจิกฺขิสฺสติ, ตสฺส หตฺถินา สทฺธึ อิมํ ทสฺสามี"ติ. ตโต อุตฺตริมฺปิ ทาตุกาโม หุตฺวา:-