มหาสตฺโต สุวณฺณกิงฺกิณิกํ จาเลนฺโต วิย มธุรสฺสเรน ราชานํ ปุน ปุจฺฉิ "โก นุ เต อิทมกฺขาสิ, เอตฺเถโส ติฏฺฐเต มิโค"ติ. ตสฺมึ ขเณ โส ปาปปุริโส โถกํ ปฏิกฺกมิตฺวา โสตปเถ อฏฺฐาสิ. ราชา "อิมินา เม ตฺวํ ทสฺสิโต"ติ ตํ ปุริสํ นิทฺทิสิ. ตโต โพธิสตฺโต:-

"สจฺจํ กิเรว มาหํสุ นรา เอกจฺจิยา อิธ

กฏฺฐํ นิปฺลวิตํ เสยฺโย น เตฺวเวกจฺจิโย นโร"ติ ๑- คาถมาห. ตํ สุตฺวา ราชา สํเวคชาโต:-

"กึ นุ รุรุ ครหสิ มิคานํ

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๖๔๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. รุรุมิคจริยา”