ตตฺถ นิปฺลวิตนฺติ อุทฺธริตํ. เอกจฺจิโยติ เอกจฺโจ มิตฺตทุพฺภี ปาปปุริโส อุทเก ปตนฺโตปิ ๒- อุตฺตาริโต นเตฺวว เสยฺโย. กฏฺฐํ หิ นานปฺปกาเรน อุปการาย สํวตฺตติ, มิตฺตทุพฺภี ปน วินาสาย, ตสฺมา ตโต กฏฺฐเมว วรตรนฺติ. มิคานนฺติ รุรุมิคราช มิคานํ กึ อญฺญตรํ ครหสิ, อุทาหุ ปกฺขีนํ มนุสฺสานนฺติ ปุจฺฉติ. ภยํ หิ มํ วินฺทตินปฺปรูปนฺติ มหนฺตํ ภยํ มํ ปฏิลภติ, อตฺตโน สนฺตกํ วิย กโรตีติ อตฺโถ.

วาหเนติ ปติตปติเต วหิตุํ สมตฺเถ คงฺคาวเห. มโหทเก สลิเลติ มโหทกีภูเต สลิเล. อุภเยนาปิ คงฺคาวหสฺส พหูทกตํ ทสฺเสติ. ตโตนิทานนฺติ มหาราช โย มยฺหํ ตยา ทสฺสิโต ปุริโส, เอโส มยา คงฺคาย ๓- วุยฺหมาโน อฑฺฒรตฺตสมเย กรุณํ ปริเทวนฺโต ตโต อุตฺตาริโต, ตโตนิทานํ อิทํ มยฺหํ ภยมาคตํ, อสปฺปุริเสหิ สมาคโม นาม ทุกฺโขติ.

ตํ สุตฺวา ราชา ตสฺส กุชฺฌิตฺวา "เอวํ พหูปการสฺส นาม คุณํ น ชานาติ, ทุกฺขํ อุปฺปาเทติ, วิชฺฌิตฺวา นํ ชีวิตกฺขยํ ปาเปสฺสามี"ติ สรํ สนฺนยฺหิ. เตน วุตฺตํ:-

[๕๗] "ยาวตา กรณํ สพฺพํ รญฺโญ อาโรจิตํ มยา

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๖๕๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. รุรุมิคจริยา”