ชยทิสราชา กิร เอกทิวสํ "มิควํ คมิสฺสามี"ติ ตทนุรูเปน มหตา ปริวาเรน กปิลนครโต นิกฺขมิ. ตํ นิกฺขนฺตมตฺตเมว ตกฺกสิลาวาสี นนฺโท นาม พฺราหฺมโณ จตสฺโส สตารหา คาถา นาม กเถตุํ อาทาย อุปสงฺกมิตฺวา อตฺตโน อาคมนการณํ รญฺโญ อาโรเจสิ. ราชา "นิวตฺติตฺวา สุณิสฺสามี"ติ ตสฺส วสนเคหํ ปริพฺพยญฺจ ทาเปตฺวา อรญฺญํ ปวิฏฺโฐ "ยสฺส ปสฺเสน มิโค ปลายติ, ตสฺเสว โส คีวา"ติ วตฺวา มิเค ปริเยสนฺโต วิจรติ. อเถโก ปสทมิโค มหาชนสฺส ปทสทฺเทน อาสยโต นิกฺขมิตฺวา รญฺโญ อภิมุโข คนฺตฺวา ปลายิ. อมจฺจา ปริหาสํ กรึสุ. ราชา ตํ อนุพนฺธิตฺวา ติโยชนมตฺถเก ตํ ปริกฺขีณชวํ ฐิตํ วิชฺฌิตฺวา ปาเตสิ. ปติตํ ขคฺเคน ทฺวิธา กตฺวา อนตฺถิโกปิ "มํเสน มิคํ คเหตุํ นาสกฺขี"ติ วจนโมจนตฺถํ กาเช กตฺวา อาคจฺฉนฺโต เอกสฺส นิโคฺรธสฺส มูเล ทพฺพติเณสุ นิสีทิตฺวา โถกํ วิสฺสมิตฺวา คนฺตุํ อารภิ.

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๖๘๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. ชยทิสจริยา”