สพฺโพ จ เต นนฺทตุ ญาติปกฺโข"ติ ๖- คาถํ วตฺวา "คจฺฉ มหาวีรา"ติ กุมารํ วิสฺสชฺเชสิ. โสปิ ตํ นิพฺพิเสวนํ กตฺวา ปญฺจ สีลานิ ทตฺวา "ยกฺโข นุ โข เอส, โน"ติ วีมํสนฺโต "ยกฺขานํ อกฺขีนิ รตฺตานิ

@๕ ปาฬิ. กปิลฺเล, สี., อิ. กมฺปิลฺล ๖ ขุ.ชา. ๒๗/๙๔/๓๙๔ โหนฺติ อนิมิสานิ จ, ฉายา จ น ปญฺญายติ, อสมฺภีโต โหติ, น อิมสฺส ตถา, ตสฺมา นายํ ยกฺโข มนุสฺโส เอโส, มยฺหํ กิร ปิตุ ตโย ภาตโร ยกฺขินิยา คหิตา, เตสุ ตาย เทฺว ขาทิตา ภวิสฺสนฺติ, เอโก ปุตฺตสิเนเหน ปฏิชคฺคิโต ภวิสฺสติ, อิมินา เตน ภวิตพฺพนฺ"ติ นยคฺคาเหน อนุมาเนน สพฺพญฺญุตญฺญาเณน วิย อวิปรีตโต นิฏฺฐํ คนฺตฺวา "มยฺหํ ปิตุ อาจิกฺขิตฺวา รชฺเช ปติฏฺฐาเปสฺสามี"ติ จินฺเตตฺวา "น ตฺวํ ยกฺโข, ปิตุ เม เชฏฺฐภาติโกสิ, เอหิ มยา สทฺธึ คนฺตฺวา กุลสนฺตกํ รชฺชํ ปฏิปชฺชาหี"ติ อาห. เตน วุตฺตํ "ตฺวํ ปิตามหา"ติ, ตฺวํ มม มหาปิตาติ อตฺโถ. อิตเรน "นาหํ มนุสฺโส"ติ วุตฺเต เตน สทฺธาตพฺพสฺส ทิพฺพจกฺขุกตาปสสฺส สนฺติกํ เนสิ. ตาปเสน "กึ กโรนฺตา ปิตา ปุตฺตา อรญฺเญ วิจรถา"ติ ปิตุภาเว กถิเต โปริสาโท สทฺทหิตฺวา "คจฺฉ ตาต ตฺวํ, น เม รชฺเชน อตฺโถ, ปพฺพชิสฺสามหนฺ"ติ ตาปสสฺส สนฺติเก อิสิปพฺพชฺชํ ปพฺพชิ. เตน วุตฺตํ:-

[๘๔] "อิติ สีลวตํ เหตุ นารกฺขึ มม ชีวิตํ

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๗๐๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. ชยทิสจริยา”