ปพฺพาเชสึ จหํ ตสฺส สทา ปาณาติปาติกนฺ"ติ.

ตตฺถ สีลวตํ เหตูติ สีลวนฺตานํ มม ปิตูนํ เหตุ, อถ วา สีลวตํ เหตูติ สีลวตเหตุ, มยฺหํ สีลวตสมาทานนิมิตฺตํ ตสฺส อภิชฺชนตฺถํ. ตสฺสาติ ตํ โปริสาทํ.

อถ มหาสตฺโต อตฺตโน มหาปิตรํ ปพฺพชิตํ วนฺทิตฺวา นครสฺส สมีปํ คนฺตฺวา "กุมาโร กิร อาคโต"ติ สุตฺวา หฏฺฐตุฏฺเฐน รญฺญา นาคเรหิ เนคมชานปเทหิ จ ปจฺจุคฺคโต ราชานํ วนฺทิตฺวา สพฺพํ ปวตฺตึ อาโรเจสิ. ตํ สุตฺวา ราชา ตงฺขณญฺเญว เภรึ จราเปตฺวา มหนฺเตน ปริวาเรน ตสฺส สนฺติกํ คนฺตฺวา "เอหิ ภาติก รชฺชํ ปฏิปชฺชาหี"ติ อาห. "อลํ มหาราชา"ติ. เตน หิ มยฺหํ อุยฺยาเน วสาติ. น อาคจฺฉามีติ. ราชา ตสฺส อสฺสมสฺส อวิทูเร คามํ นิเวเสตฺวา ภิกฺขํ ปฏฺฐเปสิ. โส จูฬกมฺมาสทมฺมนิคโม นาม ชาโต. ตทา มาตาปิตโร มหาราชกุลานิ อเหสุํ, ตาปโส สาริปุตฺโต, โปริสาโท องฺคุลิมาโล, กนิฏฺฐา อุปฺปลวณฺณา, อคฺคมเหสี ราหุลมาตา, อลีนสตฺตุกุมาโร โลกนาโถ.

ตสฺส อิธาปิ เหฏฺฐา วุตฺตนเยเนว ยถารหํ เสสปารมิโย นิทฺธาเรตพฺพา. ตถา ปิตรา นิวาริยมาโน อตฺตโน ชีวิตํ ปริจฺจชิตฺวา ปิตุ ชีวิตรกฺขณตฺถํ "โปริสาทสฺส สนฺติกํ คมิสฺสามี"ติ นิจฺฉโย, ตสฺส จ สนฺตาสปริหรณตฺถํ นิหิตสตฺถสฺส คมนํ, "อตฺตโน สีลขณฺฑนํ มา โหตู"ติ เตน ปิยวาจาย สมุทาจาโร, เตน จ นานานเยหิ ปริคฺคณฺหิยมานสฺส มรณสนฺตาสาภาโว, ปิตุ อตฺเถ มยฺหํ สรีรํ สผลํ กริสฺสามีติ หฏฺฐตุฏฺฐภาโว, สกฺเกนาปิ ปริคฺคณฺหิตุํ อสกฺกุเณยฺยสฺส สสชาติยมฺปิ ปริจฺจาคตฺถํ อตฺตโน ชีวิตนิรเปกฺขภาวสฺส ชานนํ, เตน สมาคเมปิ โอสฺสฏฺเฐปิ จิตฺตสฺส วิการาภาโว, ตสฺส จ มนุสฺสภาวมหาปิตุภาวานํ อวิปรีตโต ชานนํ, ญาตมตฺเต จ ตํ กุลสนฺตเก รชฺเช ปติฏฺฐาเปตุกามตา, ธมฺมเทสนาย สํเวเชตฺวา สีเลสุ ปติฏฺฐาปนนฺติ เอวมาทโย อิธ โพธิสตฺตสฺส คุณานุภาวา วิภาเวตพฺพาติ.

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๗๐๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. ชยทิสจริยา”