ตถา ปน โพธิสตฺเต เตหิ นียมาเน มิถิลนครวาสี อาฬาโร นาม กุฏุมฺพิโก ปญฺจสกฏสตานิ อาทาย สุขยานเก นิสีทิตฺวา คจฺฉนฺโต เต โภชปุตฺเต มหาสตฺตํ หรนฺเต ทิสฺวา การุญฺญํ อุปฺปาเทตฺวา เต ลุทฺเท ปุจฺฉิ "กิสฺสายํ นาโค นียติ, เนตฺวา จิมํ กึ กริสฺสถา"ติ. เต "อิมสฺส นาคสฺส มํสํ สาทุญฺจ มุทุญฺจ ถูลญฺจ ปจิตฺวา ขาทิสฺสามา"ติ อาหํสุ. อถ โส เตสํ โสฬสวาหโคเณ ๑- ปสตํ ปสตํ สุวณฺณมาสเก สพฺเพสํ นิวาสนปารุปนานิ ภริยานมฺปิ เตสํ วตฺถาสรณานิ ทตฺวา "สมฺมา อยํ มหานุภาโว นาคราชา, อตฺตโน สีลคุเณน ตุมฺหากํ น ทุพฺภิ, อิมํ กิลเมนฺเตหิ พหุํ ตุเมฺหหิ อปุญฺญํ ปสุตํ, วิสฺสชฺเชถา"ติ อาห. เต "อยํ อมฺหากํ มนาโป ภกฺโข, พหู จ โน อุรคา ภุตฺตปุพฺพา, ตถาปิ ตว วจนํ อเมฺหหิ ปูเชตพฺพํ, ตสฺมา อิมํ นาคํ วิสฺสชฺเชสฺสามา"ติ วิสฺสชฺเชตฺวา มหาสตฺตํ ภูมิยํ นิปชฺชาเปตฺวา อตฺตโน กกฺขฬตาย ตา กณฺฏกาจิตา อาวุตา กาฬเวตฺตลตา โกฏิยํ คเหตฺวา อากฑฺฒิตุํ อารภึสุ.