ตโต มหาสตฺโต "เอวรูปสฺส พาลสฺส รญฺโญ สนฺติเก วสนโต หิมวนฺตํ ปวิสิตฺวา ปพฺพชิตุํ ยุตฺตนฺ"ติ จินฺเตตฺวา ราชานํ อาปุจฺฉิ "น เม มหาราช อิธ วาเสน อตฺโถ, อนุชานาถ มํ ปพฺพชิสฺสามี"ติ. ราชา "ตาต มยา อนุปธาเรตฺวาว เต วโธ อาณตฺโต, ขม มยฺหํ อปราธนฺ"ติ มหาสตฺตํ ขมาเปตฺวา "อชฺเชว อิมํ รชฺชํ ปฏิปชฺชาหี"ติ อาห. กุมาโร "เทว กิมตฺถิ มานุสเกสุ โภเคสุ, อหํ ปุพฺเพ ทีฆรตฺตํ ทิพฺพโภคสมฺปตฺติโย อนุภวึ, น ตตฺถาปิ เม สงฺโค, ปพฺพชิสฺสาเมวาหํ, น ตาทิสสฺส พาลสฺส ปรเนยฺยพุทฺธิโน สนฺติเก วสามี"ติ วตฺวา ตํ โอวทนฺโต:-

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๗๔๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. โสมนัสสจริยา”