[๓๕] โพธิสตฺโต หิ ตทา พาราณสิยํ อสีติโกฏิวิภวสฺส พฺราหฺมณมหาสาลสฺส ปุตฺโต หุตฺวา นิพฺพตฺติ, ตสฺส "กญฺจนกุมาโร"ติ นามํ กรึสุ. อถสฺส ปทสา วิจรณกาเล อปโร ปุตฺโต วิชายิ, "อุปกญฺจนกุมาโร"ติสฺส นามํ กรึสุ. ตโต ปฏฺฐาย มหาสตฺตํ "มหากญฺจนกุมาโร"ติ สมุทาจรนฺติ. เอวํ ปฏิปาฏิยา สตฺต ปุตฺตา อเหสุํ. สพฺพกนิฏฺฐา ปน เอกา ธีตา, ตสฺสา "กญฺจนเทวี"ติ นามํ กรึสุ. มหาสตฺโต วยปฺปตฺโต ตกฺกสิลํ คนฺตฺวา สพฺพสิปฺปานิ อุคฺคเหตฺวา ปจฺจาคญฺฉิ.

อถ นํ มาตาปิตโร ฆราวาเสน พนฺธิตุกามา "อตฺตโน สมานชาติกุลโต เต ทาริกํ อาเนสฺสามา"ติ วทึสุ. โส "อมฺม ตาต น มยฺหํ ฆราวาเสน อตฺโถ, มยฺหญฺหิ สพฺโพ โลกสนฺนิวาโส อาทิตฺโต วิย สปฺปฏิภโย, พนฺธนาคารํ วิย ปลิพุทฺธนํ,

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๗๖๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. ภิงสจริยา”