ภริยํ จ โส อิธ ลภตํ มนาปํ

ปุตฺเตหิ ทาเรหิ สมงฺคิ โหตุ

ภิสานิ เต พฺราหฺมณ โย อหาสี"ติ ๑- อิมํ คาถํ อภาสิ. อิมํ หิ โส "ยตฺตกานิ ปิยวตฺถูนิ โหนฺติ, เตหิ วิปฺปโยเค ตตฺตกานิ ทุกฺขานิ อุปฺปชฺชนฺตี"ติ วตฺถุกาเม ครหนฺโต อาห.

ตํ สุตฺวา อิสิคโณ "มาริส มา กถย, อติภาริโย เต สปโถ"ติ กณฺเณ ปิทหิ. โพธิสตฺโตปิ "อติภาริโย เต สปโถ, น ตฺวํ ตาต คณฺหสิ, ตว ปตฺตาสเน นิสีทา"ติ อาห. เสสาปิ สปถํ กโรนฺตา ยถากฺกมํ:-

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๗๗๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. ภิงสจริยา”