ตตฺถ กิจฺฉาลทฺธนฺติ กิจฺเฉน กสิเรน จิรกาลปตฺถนาย ลทฺธํ. อภิชาตนฺติ ชาติสมฺปนฺนํ. กายชุติยา เจว ญาณชุติยา จ สมนฺนาคตตฺตา ชุตินฺธรํ. เสตจฺฉตฺตํ ธารยิตฺวาน, สยเน โปเสติ นํ ปิตาติ ปิตา เม กาสิราชา "มา นํ กุมารํ รโช วา อุสฺสโว วา"ติ ชาตกาลโต ปฏฺฐาย เสตจฺฉตฺตสฺส เหฏฺฐา สิริสยเน สยาเปตฺวา มหนฺเตน ปริวาเรน มํ โปเสติ.

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๘๑๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. มูคผักขจริยา”