น ตสฺส สาขํ ภญฺเชยฺย มิตฺตทุพฺโภ หิ ปาปโก.

ยถา รุกฺโข ตถา ราชา ยถา สาขา ตถา อหํ

ยถา ฉายูปโค โปโส เอวํ ตฺวมสิ สารถิ

อธมฺมํ สารถิ กยิรา มํ เจ ตฺวํ นิขณํ วเน"ติ- ๑- อาทินา นเยน ธมฺมํ เทเสตฺวา เตน นิวตฺตนตฺถํ ยาจิโต อนิวตฺตนการณํ ปพฺพชฺชาฉนฺทํ ตสฺส จ เหตุ นิรยภยาทิกํ อตีตภเว อตฺตโน ปวตฺตึ วิตฺถาเรน กเถตฺวา ตาย ธมฺมกถาย ตาย จ ปฏิปตฺติยา ตสฺมิมฺปิ ปพฺพชิตุกาเม ชาเต รญฺโญ อิมํ ๓-:-

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๘๓๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. มูคผักขจริยา”