สจฺเจ ฐตฺวา ปโมเจสึ ญาตีนํ ตํ อติกฺขยํ.

[๘๗] อนุสฺสริตฺวา สตํ ธมฺมํ ปรมตฺถํ วิจินฺตยํ

อกาสึ สจฺจกิริยํ ยํ โลเก ธุวสสฺสตนฺ"ติ.

ตตฺถ สห ญาตีหิ ปีฬิโตติ มยฺหํ ญาตีหิ สทฺธึ เตน อุทกปริกฺขเยน ปีฬิโต. สหาติ วา นิปาตมตฺตํ. มหาการุณิกตาย เตน พฺยสเนน ทุกฺขิเตหิ ญาตีหิ การณภูเตหิ ปีฬิโต, ญาติสงฺฆทุกฺขทุกฺขิโตติ อตฺโถ.

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๘๖๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มัจฉราชจริยา”