ราชา มณฺฑพฺยตาปสสฺส นิทฺโทสภาวํ ญตฺวา "สูลํ หรถา"ติ อาณาเปสิ. สูลํ หรนฺตา หริตุํ นาสกฺขึสุ. มณฺฑโพฺย อาห "มหาราช อหํ ปุพฺเพ กตกมฺมโทเสน เอวรูปํ อยสํ ปตฺโต, มม สรีรโต สูลํ หริตุํ น สกฺกา, สเจปิ มยฺหํ ชีวิตํ ทาตุกาโม, กกเจน อิมํ สูลํ จมฺมสมํ กตฺวา ฉินฺทาเปหี"ติ. ราชา ตถา กาเรสิ. สูลํ อนฺโตเยว อโหสิ, น กญฺจิ ปีฬํ ชเนสิ. ตทา กิร สุขุมํ สกลิกหีรํ คเหตฺวา มกฺขิกาย วจฺจมคฺคํ ปเวเสสิ, ตํ ตสฺส อนฺโต เอว อโหสิ. โส เตน การเณน อมริตฺวา อตฺตโน อายุกฺขเยเนว มริ, ตสฺมา อยมฺปิ น มโตติ. ราชา ตาปเส วนฺทิตฺวา ขมาเปตฺวา อุโภปิ อุยฺยาเนเยว วสาเปนฺโต ปฏิชคฺคิ. ตโต ปฏฺฐาย โส อาณิมณฺฑโพฺย นาม ชาโต. โส ราชานํ อุปนิสฺสาย ตตฺเถว วสิ. ทีปายโน ปน ตสฺส วณํ ผาสุกํ กริตฺวา อตฺตโน คิหิสหายมณฺฑเพฺยน การิตํ ปณฺณสาลเมว คโต. เตน วุตฺตํ:-

ปุพฺพกมฺมสมายุตฺโต สูลมาโรปนํ ลภิ.

[๙๕] ตมหํ อุปฏฺฐหิตฺวาน อาโรคฺยมนุปาปยึ