อถ นํ กุทฺโธ อาสิวิโส หตฺเถ ๑- ฑํสิ. โส วิสเวเคน มุจฺฉิโต ตตฺเถว ปติ. อถสฺส มาตาปิตโร สปฺเปน ทฏฺฐภาวํ ญตฺวา กุมารํ อุกฺขิปิตฺวา ตาปสสฺส ปาทมูเล นิปชฺชาเปตฺวา "ภนฺเต โอสเธน วา มนฺเตน วา ปุตฺตกํ โน นิโรคํ กโรถา"ติ อาหํสุ. โส "อหํ โอสธํ น ชานามิ, นาหํ เวชฺชกมฺมํ กริสฺสามิ, ปพฺพชิโตมฺหี"ติ. "เตน หิ ภนฺเต อิมสฺมึ กุมารเก เมตฺตํ กตฺวา สจฺจกิริยํ กโรถา"ติ. ตาปโส "สาธุ สจฺจกิริยํ กริสฺสามี"ติ วตฺวา ยญฺญทตฺตสฺส สีเส หตฺถํ ฐเปตฺวา สจฺจกิริยํ อกาสิ. เตน วุตฺตํ:-

ตโย ชนา สมาคนฺตฺวา อาคญฺฉุํ ปาหุนาคตํ.

[๙๗] สมฺโมทมาโน เตหิ สห นิสินฺโน สกอสฺสเม