ปวเน สีหพฺยคฺเฆ จ เมตฺตายมุปนามยึ.

[๑๑๒] สีหพฺยคฺเฆหิ ทีปีหิ อจฺเฉหิ มหิเสหิ จ

ปสทมิควราเหหิ ปริวาเรตฺวา วเน วสินฺ"ติ.

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๙๑๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๓. สุวรรณสามจริยา”