โส โกสลชนปทํ คนฺตฺวา ทพฺพเสนํ นาม โกสลราชานํ อุปฏฺฐหนฺโต อนุกฺกเมน ตสฺส วิสฺสาสิโก หุตฺวา เอกทิวสํ ตํ ราชานํ อาห "เทว พาราณสิรชฺชํ นิมฺมกฺขิกมธุปฏลสทิสํ, อติมุทุโก ราชา, สุเขเนว ตํ รชฺชํ คณฺหิตุํ สกฺโกสี"ติ. ๑- ทพฺพเสโน พาราณสิรญฺโญ มหานุภาวตาย ตสฺส วจนํ อสทฺทหนฺโต มนุสฺเส เปเสตฺวา กาสิรฏฺเฐ คามฆาตาทีนิ กาเรตฺวา เตสํ โจรานํ โพธิสตฺเตน ธนํ ทตฺวา วิสฺสชฺชิตภาวํ สุตฺวา "อติวิย ธมฺมิโก ราชา"ติ ญตฺวา "พาราณสิรชฺชํ คณฺหิสฺสามี"ติ พลวาหนํ อาทาย นิยฺยาสิ. อถ พาราณสิรญฺโญ มหาโยธา "โกสลราชา อาคจฺฉตี"ติ สุตฺวา "อมฺหากํ รชฺชสีมํ อโนกฺกมนฺตเมว นํ โปเถตฺวา คณฺหามา"ติ อตฺตโน รญฺโญ วทึสุ.

โพธิสตฺโต "ตาตา มํ นิสฺสาย อญฺเญสํ กิลมนกิจฺจํ นตฺถิ, รชฺชตฺถิกา รชฺชํ คณฺหนฺตุ, มา คมิตฺถา"ติ นิวาเรสิ. โกสลราชา ชนปทมชฺฌํ ปาวิสิ. มหาโยธา ปุนปิ รญฺโญ ตเถว วทึสุ. ราชา ปุริมนเยเนว นิวาเรสิ. ทพฺพเสโน พหินคเร ฐตฺวา "รชฺชํ วา เทตุ ยุทฺธํ วา"ติ เอกราชสฺส สาสนํ เปเสสิ. เอกราชา "นตฺถิ มยา ยุทฺธํ รชฺชํ คณฺหาตู"ติ ปฏิสาสนํ เปเสสิ. ปุนปิ มหาโยธา "เทว น มยํ