มหาสตฺโต ตํ อสหนฺโต วิย จ เตหิ ภายนฺโต วิย จ อุฏฺฐหิตฺวา คจฺฉติ. ตํ เต อนุพนฺธนฺติ. โส เตหิ อนุพนฺธิยมาโน "เอตฺถ นตฺถิ โกจิ ปฏิวตฺตา"ติ สุสานํ คนฺตฺวา อฏฺฐิกํ สีสูปธานํ กตฺวา สยติ. ธุตฺตทารกาปิ ตตฺถ คนฺตฺวา โอฏฺฐุภนาทิกํ นานปฺปการํ กตฺวา ปกฺกมนฺติ. เอวํ เต ทิวเส ทิวเส กโรนฺติ เอว. เย ปน วิญฺญู ปุริสา, เต เอวํ กโรนฺเต ปสฺสนฺติ, เต เต ปฏิพาหิตฺวา "อยํ มหานุภาโว ตปสฺสี มหาโยคี"ติ จ ญตฺวา อุฬารํ สกฺการสมฺมานํ กโรนฺติ. มหาสตฺโต ปน สพฺพตฺถ เอกสทิโสว โหติ มชฺฌตฺตภูโต. เตน วุตฺตํ:-

"สุสาเน เสยฺยํ กปฺเปมิ ฉวฏฺฐิกํ อุปนิธาย

คามมณฺฑลา อุปาคนฺตฺวา รูปํ ทสฺเสนฺตินปฺปกํ.

[๑๒๐] อปเร คนฺธญฺจ มาลญฺจ โภชนํ วิวิธํ พหุํ