@๒/๔๒๕/๓๐๔, อุทาน.อ. ๓๖๐

ยํ ปน ปาฬิยํ "ทตฺวา ทาตพฺพกํ ทานนฺ"ติอาทินา สพฺพาปิ ปารมี เอกชฺฌํ ทสฺเสตฺวา ปรโต "โกสชฺชํ ภยโต ทิสฺวา"ติอาทินา ปริโยสานคาถาทฺวยํ วุตฺตํ, ตํ เยหิ วีริยารมฺภเมตฺตาภาวนา อปฺปมาทวิหาเรหิ ยถาวุตฺตา พุทฺธการกธมฺมา วิสทภาวํ คตา สมฺมาสมฺโพธิสงฺขาตา จ อตฺตโน วิมุตฺติ ปริปาจิตา, เตหิ เวเนยฺยานมฺปิ วิมุตฺติปริปาจนาย โอวาททานตฺถํ วุตฺตํ.

ตตฺถ โกสชฺชํ ภยโต ทิสฺวา, วีริยารมฺภญฺจ เขมโตติ อิมินา ปฏิปกฺเข อาทีนวทสฺสนมุเขน วีริยารมฺเภ อานิสํสํ ทสฺเสติ. อารทฺธวีริยา โหถาติ อิมินา วีริยารมฺเภ นิโยเชติ. ยสฺมา จ:-

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๒,๐๒๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “สโมธานกถา”