อิทฺธี"ติ. ๒-

ตาสํ อิทํ นานตฺตํ:- ปกติยา เอโก พหุกํ อาวชฺเชติ, สตํ วา สหสฺสํ วา อาวชฺชิตฺวา ญาเณน อธิฏฺฐาติ "พหุโก โหมี"ติ ๓- เอวํ วิภชิตฺวา ทสฺสิตา อิทฺธิ อธิฏฺฐานวเสน นิปฺผนฺนตฺตา อธิฏฺฐานาอิทฺธิ นาม. ตสฺสายมตฺโถ:-

@๒ ขุ.ปฏิ. ๓๑/๙/๔๑๗ ๓ ขุ.ปฏิ. ๓๑/๑๐/๔๑๙ อภิญฺญาปาทกํ จตุตฺถชฺฌานํ สมาปชฺชิตฺวา ตโต วุฏฺฐาย สเจ สตํ อิจฺฉติ "สติ โหมิ, สตํ โหมี"ติ กามาวจรปริกมฺมจิตฺเตหิ ปริกมฺมํ กตฺวา ปุน อภิญฺญาปาทกํ ฌานํ สมาปชฺชิตฺวา ตโต วุฏฺฐคย ปุน อาวชฺชิตฺวา อธิฏฺฐาติ, อธิฏฺฐานจิตฺเตน สเหว สตํ โหติ. สหสฺสาทีสุปิ เอเสว นโย. ตตฺถ ปาทกชฺฌานจิตฺตํ นิมิตฺตารมฺมณํ ปริกมฺมจิตฺตานิ สตารมฺมณานิ วา สหสฺสาทีสุ อญฺญตรารมฺมณานิ วา, ตานิ จ โข วณฺณวเสน, โน ปณฺณตฺติวเสน. อธิฏฺฐานจิตฺตมฺปิ สตารมฺมณเมว, ตํ ปน อปฺปนาจิตฺตํ วิย โคตฺรภุอนนฺตรเมว อุปฺปชฺชติ รูปาวจรจตุตฺถชฺฌานิกํ. โส ปน ปกติวณฺณํ วิชหิตฺวา กุมารวณฺณํ วา ทสฺเสติ นาควณฺณํ วา ทสฺเสติ. สุปณฺณวณฺณํ วา ฯเปฯ วิวิธมฺปิ เสนาพฺยูหํ วา ทสฺเสตีติ, ๑- เอวํ อาคตา อิทฺธิ ปกติวณฺณวิชหนวิการวเสน ปวตฺตตฺตา วิกุพฺพนิทฺธิ นาม.

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๓๕๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “รัตนะจงกรมกัณฑ์”