อมรํ นาม นครํ ทสฺสเนยฺยํ มโนรมนฺ"ติ- อาทินยปฺปวตฺตาย พุทฺธวํสวณฺณนาย โอกาโส อนุปฺปตฺโต. สา ปเนสา พุทฺธวํสวณฺณนา ยสฺมา สุตฺตนิกฺเขปํ วิจาเรตฺวา วุจฺจมานา ปากฏา โหติ, ตสฺมา

@๓ ขุ.ธ. ๒๕/๑๑๗/๓๗ ๔ ฉ. สุกรา ๕ ม.อุ. ๑๔/๒๕๐/๒๑๘

@๖ อภิ.อ. ๑/๒/๘๙ ๗ ม. อธิฏฺฐถ สุตฺตนิกฺเขปวิจารณา ตาว เวทิตพฺพา. จตฺตาโร หิ สุตฺตนิกฺเขปา อตฺตชฺฌสโย ปรชฺฌาสโย ปุจฺฉาวสิโก อฏฺฐุปฺปตฺติโกติ. ตตฺถ ยานิ สุตฺตานิ ภควา ปเรหิ อนชฺฌิฏฺโฐ เกวลํ อตฺตโน อชฺฌาสเยน กเถสิ. เสยฺยถิทํ:- อากงฺเขยฺยสุตฺตํ ๑- วตฺถสุตฺตนฺติ ๒- เอวมาทีนิ, เตสํ อตฺตชฺฌาสโย นิกฺเขโป.

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๔๖๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “รัตนะจงกรมกัณฑ์”