ปหีนาหารโลลุปฺโป โหติ จาตุทฺทิโส มุนิ.

ชหาติ รสตณฺหญฺจ อาชีโว ตสฺส สุชฺฌติ

ตสฺมา หิ นาติมญฺเญยฺย ปวตฺตผลโภชนนฺ"ติ ๑- เอวํ ปวตฺตมาโน สุเมธปณฺฑิโต นจิรสฺเสว อนฺโตสตฺตาเห อฏฺฐ สมาปตฺติโย ปญฺจ อภิญฺญาโย จ ปาปุณิ. อิมมตฺถํ ปกาเสนฺเตน "ตตฺถปฺปธานํ ปทหินฺ"ติอาทิ วุตฺตํ. ตตฺถ ตตฺถาติ ตสฺมึ อสฺสเม. ปธานนฺติ วีริยํ, วีริยํ หิ ปทหิตพฺพโต ปธานภาวกรณโต วา "ปธานนฺ"ติ วุจฺจติ. ปทหินฺติ วีริยมารภึ. นิสชฺชฏฺฐานจงฺกเมติ นิสชฺชาย จ ฐาเนน จ จงฺกเมน จ.

สุเมธปณฺฑิโต ปน เสยฺยํ ปฏิกฺขิปิตฺวา นิสชฺชฏฺฐานจงฺกเมเหว รตฺตินฺทิวํ วีตินาเมตฺวา สตฺตาหพฺภนฺตเรเยว อภิญฺญาพลํ ปาปุณิ. เอวํ ปน อภิญฺญาพลํ ปตฺวา สุเมธตาปเส สมาปตฺติสุเขน วีตินาเมนฺเต ตทา สพฺพชนสงฺคหกโร มารพลภยํกโร ญาณทีปงฺกโร ทีปงฺกโร นาม สตฺถา โลเก อุทปาทิ.

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๕๐๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “รัตนะจงกรมกัณฑ์”