ตตฺถ เสโลติ สิลามโย. อจโลติ นิจฺจโล. สุปฺปติฏฺฐิโตติ อจลตฺตาว สุฏฺฐุ ปติฏฺฐิโต. "ยถาปิ ปพฺพโต อจโล, นิขาโต สุปฺปติฏฺฐิโต"ติปิ ปาโฐ. ภุสวาเตหีติ พลววาเตหิ. สกฏฺฐาเนวาติ อตฺตโน ฐาเนเยว, ยถาฐิตฏฺฐาเนเยวาติ อตฺโถ. เสสเมตฺถาปิ อุตฺตานเมวาติ.

อถสฺส "น เอตฺตเกเหว พุทฺธการกธมฺเมหิ ภวิตพฺพนฺ"ติ อุตฺตริมฺปิ อุปธารยโต นวมํ เมตฺตาปารมึ ทิสฺวา เอตทโหสิ "สุเมธปณฺฑิต ตฺวํ อิโต ปฏฺฐาย เมตฺตาปารมึ ปูเรยฺยาสิ, หิเตสุปิ อหิเตสุปิ เอกจิตฺโตว ภเวยฺยาสิ. ยถาปิ อุทกํ นาม ปาปชนสฺสปิ กลฺยาณชนสฺสปิ สีตภาวํ เอกสทิสํ กตฺวา ผรติ, เอวเมว ตฺวมฺปิ สพฺพสตฺเตสุ เมตฺตจิตฺเตน เอกจิตฺโตว หุตฺวา พุทฺโธ ภวิสฺสสี"ติ นวมํ เมตฺตาปารมึ ทฬฺหํ กตฺวา อธิฏฺฐาสี"ติ. เตน วุตฺตํ:-

[๑๕๕] "น เหเต เอตฺตกาเยว พุทฺธธมฺมา ภวิสฺสเร

อญฺเญปิ วิจินิสฺสามิ เย ธมฺมา โพธิปาจนา.

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๖๒๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “รัตนะจงกรมกัณฑ์”