เอวํ สเทวกา โลกา โอสรนฺตุ ตวนฺติเก.

[๑๘๗] เตหิ ถุตปฺปสตฺโถ โส ทส ธมฺเม สมาทิย

เต ธมฺเม ปริปูเรนฺโต ปวนํ ปาวิสี ตทา"ติ.

ตตฺถ ทิพฺพนฺติ มนฺทรวปาริจฺฉตฺตกสนฺตานกุเสสยาทิกํ ทิพฺพกุสุมํ เทวา มานุสกา จ มานุสปุปฺผํ คเหตฺวาติ อตฺโถ. สโมกิรนฺตีติ มโมปริ สโมกิรึสูติ อตฺโถ. วุฏฺฐหนฺตสฺสาติ วุฏฺฐหโต. เวทยนฺตีติ นิเวทยึสุ สญฺญาเปสุํ. โสตฺถินฺติ โสตฺถิภาวํ. อิทานิ เวทยิตาการทสฺสนตฺถํ "มหนฺตํ ปตฺถิตํ ตุยฺหนฺ"ติอาทิ วุตฺตํ. ตยา ปน สุเมธปณฺฑิต มหนฺตํ ฐานํ ปตฺถิตํ, ตํ ยถาปตฺถิตํ ลภสฺสูติ อตฺโถ.

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๖๔๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “รัตนะจงกรมกัณฑ์”