อถ สตฺถา เต มนุสฺเส เอหิภิกฺขุปพฺพชฺชาย ปพฺพาเชตฺวา อนฺโต สตฺตาเหเยว สพฺเพ อรหตฺเต ปติฏฺฐาเปตฺวา มาฆปุณฺณมาย โกฏิสตภิกฺขุมชฺฌคโต จตุรงฺคสมนฺนาคเต สนฺนิปาเต ปาติโมกฺขมุทฺทิสิ. จตุรงฺคานิ นาม สพฺเพว เอหิภิกฺขู โหนฺติ, สพฺเพ ฉฬภิญฺญา โหนฺติ, สพฺเพ อนามนฺติตาว อาคตา, ปณฺณรสูโปสถทิวโส จาติ อิมานิ จตฺตาริ องฺคานิ นาม. อยํ ทุติโย สนฺนิปาโต อโหสิ. เตน วุตฺตํ:-

[๑๑] "ปุน นารทกูฏมฺหิ ปวิเวกคเต ชิเน

ขีณาสวา วีตมลา สมึสุ สตฺตโกฏิโย"ติ.

ตตฺถ ปวิเวกคเตติ คณํ ปหาย คเต. สมึสูติ สนฺนิปตึสุ.

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๖๗๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. ทีปังกรพุทธวงศ์”