@ ตติเย นวุติโกฏีนํ ตติโย อาสิ สมาคโม

@ ขีณาสวานํ วิมลานํ ตทา อาสิ สมาคโม.

ตทา อมฺหากํ โพธิสตฺโต สุรุจิพฺราหฺมณคาเม สุรุจิ นาม พฺราหฺมโณ หุตฺวา ติณฺณํ เวทานํ ปารคู สนิฆณฺฑุเกฏุภานํ สากฺขรปฺปเภทานํ อิติหาสปญฺจมานํ ปทโก เวยฺยากรโณ โลกายตมหาปุริสลกฺขเณสุ อนวโย อโหสิ. โส สตฺถารํ อุปสงฺกมิตฺวา ทสพลสฺส มธุรธมฺมกถํ สุตฺวา ภควติ ปสีทิตฺวา สรณํ คนฺตฺวา "เสฺว มยฺหํ ภิกฺขํ คณฺหถา"ติ สสาวกสํฆํ ภควนฺตํ นิมนฺเตสิ. โส ภควตา "พฺราหฺมณ กิตฺตเกหิ ภิกฺขูหิ เต อตฺโถ"ติ วุตฺโต "กิตฺตกา ปน โว ภนฺเต ปริวารา ภิกฺขู"ติ อาห. ตทา ปฐมสนฺนิปาโตว โหติ, ตสฺมา "โกฏิสตสหสฺสนฺ"ติ วุตฺเต "ยทิ เอวํ ภนฺเต สพฺเพหิปิ สทฺธึ มยฺหํ ภิกฺขํ คณฺหถา"ติ นิมนฺเตสิ. สตฺถา อธิวาเสสิ.

พฺราหฺมโณ ภควนฺตํ สฺวาตนาย นิมนฺเตตฺวา อตฺตโน ฆรํ คจฺฉนฺโต จินฺเตสิ "อหํ เอตฺตกานํ ภิกฺขูนํ ยาคุภตฺตวตฺถาทีนิ ทาตุํ สกฺโกมิ, นิสีทนฏฺฐานํ ปน กถํ ภวิสฺสตี"ติ. ตสฺส กิร สา จินฺตนา จตุราสีติโยชนสหสฺสปฺปมาเณ เมรุมตฺถเก ฐิตสฺส เทวราชสฺส ทสสตนยนสฺส ปณฺฑุกมฺพลสิลาสนสฺส อุณฺหาการํ ชเนสิ. อถ สกฺโก เทวราชา อาสนสฺส อุณฺหภาวํ ทิสฺวา "โก นุ โข มํ อิมมฺหา ฐานา จาเวตุกาโม"ติ สมุปฺปนฺนปริวิตกฺโก ทิพฺเพน จกฺขุนา มนุสฺสโลกํ โอโลเกนฺโต มหาปุริสํ ทิสฺวา "อยํ มหาสตฺโต พุทฺธปฺปมุขํ ภิกฺขุสํฆํ นิมนฺเตตฺวา ตสฺส นิสีทนตฺถาย จินฺเตสิ. มยาปิ ตตฺถ คนฺตฺวา ปุญฺญโกฏฺฐาสํ คเหตุํ วฏฺฏตี"ติ วฑฺฒกีวณฺณํ นิมฺมินิตฺวา วาสิผรสุหตฺโถ มหาปุริสสฺส ปุรโต ปาตุรโหสิ. โส "อตฺถิ นุ โข กสฺสจิ ภติยา กตฺตพฺพกมฺมนฺ"ติ อาห.

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๗๖๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มังคลพุทธวงศ์”