ตตฺถ ตีณีติ ตโย, ลิงฺควิปลฺลาโส กโต. อยํ ปฐโม อภิสมโย อโหสิ.

อถาปเรน สมเยน นครุตฺตเร อุตฺตเร นคเร สพฺพารินฺทโม อรินฺทโม นาม ราชา อโหสิ. โส กิร ภควนฺตํ อตฺตโน นครมนุปฺปตฺตํ สุตฺวา ตีหิ ชนโกฏีหิ ปริวุโต ภควโต ปจฺจุคฺคมนํ กตฺวา สฺวาตนาย นิมนฺเตตฺวา พุทฺธปฺปมุขสฺส

[๔] "ยทา อรินฺทมํ ราชํ วิเนสิ เรวโต มุนิ