มคฺคํ อภิรุหนฏฺฐานโต ปฏฺฐาย เทวสํโฆ โยชเน โยชเน ฐาเน นครํ มาเปตฺวา พุทฺธปฺปมุขสฺส ภิกฺขุสํฆสฺส วสนตฺถาย วิหาเร ปฏิยาเทสิ. เทวปุตฺตา

อเถกจฺเจ อุกฺกณฺฐิตภิกฺขู ๑- เอกสฺมึ ฐาเน นิสีทิตฺวา กถํ อุปฺปาทยึสุ "ทสพโล `มยฺหํ อคฺคสาวกสฺส กนิฏฺฐภาตา'ติ วตฺวา เอวรูปํ นวกมฺมิกํ ภิกฺขุํ ปสฺสิตุํ อาคโต, อิมสฺส วิหารสฺส สนฺติเก เชตวนวิหาโร วา เวฬุวนวิหาราทโย วา กึ กริสฺสนฺติ. อยมฺปิ ภิกฺขุ เอวรูปสฺส นวกมฺมสฺส การโก, กึ นาม สมณธมฺมํ กริสฺสตี"ติ. อถ สตฺถา จินฺเตสิ "มยิ อิธ จิรํ วสนฺเต อิทํ ฐานํ อากิณฺณํ ภวิสฺสติ, อารญฺญกา นาม ภิกฺขู ปวิเวกตฺถิกา โหนฺติ, เรวตสฺส ผาสุวิหาโร น ภวิสฺสตี"ติ. ตโต เถรสฺส ทิวาฏฺฐานํ คโต. เถโรปิ เอกโกว จงฺกมนโกฏิยํ อาลมฺพนผลกํ นิสฺสาย ปาสาณผลเก นิสินฺโน สตฺถารํ ทูรโตว อาคจฺฉนฺตํ ทิสฺวา ปจฺจุคฺคนฺตฺวา วนฺทิ.