อถ ตีรทสฺสโน นารโท สตฺถา โทณสฺส นาคราชสฺส วินยเน พหูนํ ปาณีนํ อุปนิสฺสยํ ทิสฺวา มหตา ภิกฺขุสํเฆน ปริวาริโต ตสฺส นาคราชสฺส นิวาสนฏฺฐานมคมาสิ. ตโต ตํ มนุสฺสา ทิสฺวา เอวมาหํสุ "ภควา เอตฺถ โฆรวิโส อุคฺคเตโช มหิทฺธิโก มหานุภาโว นาคราชา ปฏิวสติ, โส ตํ มา วิเหเฐสฺสติ น คนฺตพฺพนฺ"ติ. ภควา ปน เตสํ วจนํ อสุณนฺโต วิย อคมาสิ. คนฺตฺวา จ ตตฺถสฺส นาคราชสฺส สกฺการตฺถาย กเต ปรมสุรภิคนฺเธ ปุปฺผสนฺถเร นิสีทิ. มหาชโน กิร "นารทสฺส จ มุนิราชสฺส โทณสฺส จ นาคราชสฺส ทฺวินฺนมฺปิ ยุทฺธํ ปสฺสิสฺสามา"ติ สนฺนิปติ.

อถ อหินาโค มุนินาคํ ตถา นิสินฺนํ ทิสฺวา มกฺขํ อสหมาโน สนฺทิสฺสมานกาโย หุตฺวา ปธูปายิ. ทสพโลปิ ปธูปายิ. ปุน นาคราชา ปชฺชลิ. มุนิราชาปิ ปชฺชลิ. อถ โส นาคราชา ทสพลสฺส สรีรโต นิกฺขนฺตาหิ ธูมชาลาหิ อติวิย กิลนฺตสรีโร

[๗] "มหาโทณํ นาคราชํ วินยนฺโต มหามุนิ

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๘๙๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. นารทพุทธวงศ์”