[๑๔] ตสฺสาปิ วจนํ สุตฺวา อุตฺตรึ วตมธิฏฺฐหึ

อกาสึ อุคฺคทฬฺหํ ธิตึ ทสปารมิปูริยา"ติ.

ตตฺถ สมฺพุทฺธปฺปมุขํ สํฆนฺติ พุทฺธปฺปมุขสฺส สํฆสฺส, สามิอตฺเถ อุปโยควจนํ. สภตฺตํ ทุสฺสมทาสหนฺติ สจีวรํ ภตฺตํ อทาสึ อหนฺติ อตฺโถ. อุคฺคทฬฺหนฺติ อติทฬฺหํ. ธิตินฺติ วีริยํ อกาสินฺติ อตฺโถ.

ปทุมุตฺตรสฺส ปน ภควโต กาเล ติตฺถิยา นาม นาเหสุํ. สพฺเพ เทวมนุสฺสา พุทฺธเมว สรณมคมํสุ. เตน วุตฺตํ:-

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๙๒๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ปทุมุตรพุทธวงศ์”