Tadā vettavatīnagare jātimanto nāma eko brāhmaṇo pabbajitvāpi jātiṃ nissāya mahantaṃ mānamakāsi. Mahāsatto "tassa mānaṃ bhindissāmī"ti taṃ ṭhānaṃ gantvā tassāsanne uparisote vāsaṃ kappesi. Tena vuttaṃ:-

[61] "ahañca brāhmaṇo eko gaṅgākūle vasāmubho

ahaṃ vasāmi upari heṭṭhā vasati brāhmaṇo"ti.

Atha mahāsatto ekadivasaṃ dantakaṭṭhaṃ khāditvā "idaṃ jātimantassa jaṭāsu laggatū"ti adhiṭṭhāya nadiyaṃ pātesi. Taṃ tassa udakaṃ ācamentassa jaṭāsu aggi, so taṃ disvā "nassa vasalā"ti vatvā "kutoyaṃ kāḷakaṇṇī āgato, upadhāressāmi nan"ti uddhaṃsotaṃ gacchanto mahāsattaṃ disvā "kiṃ jātikosī"ti pucchi. Caṇḍālosmīti. Tayā nadiyaṃ dantakaṭṭhaṃ pātitanti. Āma mayāti. "nassa vasala caṇḍāla kāḷakaṇṇi mā idha vasi, heṭṭhāsote vasā"ti vatvā heṭṭhāsote vasantenapi pātite dantakaṭṭhe paṭisotaṃ āgantvā jaṭāsu laggante "nassa vasala, sace idha vasissasi, sattame divase sattadhā te muddhā phalissatī"ti āha. Tena vuttaṃ:-

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๖๖๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มาตังคจริยา”