Tā sutvā mahāsatto "saphalaṃ me āgamanan"ti tuṭṭhacitto "imā gāthā neva sāvakabhāsitā, na isibhāsitā, na kavibhāsitā, na devabhāsitā, sabbaññunāva bhāsitā. Kiṃ nu kho agghan"ti cintento "imaṃ sakalampi cakkavāḷaṃ yāva brahmalokā sattaratanapuṇṇaṃ katvā dinnepi neva anucchavikaṃ kataṃ nāma hoti, ahaṃ kho panassa tiyojanasatike kururaṭṭhe sattayojanike indapatthanagare rajjaṃ dātuṃ pahomi, rajjaṃ kātuṃ panassa bhāgyaṃ natthi, tathā hissa aṅgalakkhaṇānusārena appānubhāvatā dissati, tasmā dinnampi rajjaṃ na imasmiṃ tiṭṭhatī"ti cintetvā "ācariya tumhe aññesaṃ khattiyānaṃ imā gāthāyo desetvā kiṃ labhathā"ti pucchi. Ekekāya sataṃ sataṃ mahārāja, teneva satārahagāthā nāma jātāti. Athassa mahāsatto tvaṃ ācariya attanā gahetvā vicaraṇabhaṇḍassa agghaṃ na jānāsīti.

Sāhassiyā imā gāthā nayimā gāthā satārahā

cattāri tvaṃ sahassāni khippaṃ gaṇhāhi brāhmaṇāti.