Evaṃ dadanto ca na anesanāya deti na ca paropaghātena na bhayena na lajjāya dakkhiṇeyyarosanena na paṇīte sati lūkhaṃ na attukkaṃsanena na paravambhanena na phalābhikaṅkhāya na yācakajigucchāya na acittīkārena deti, atha kho sakkaccaṃ deti, sahatthena deti, kālena deti, cittīkatvā deti, avibhāgena deti, tīsu kālesu somanassito deti, tato eva ca datvā na pacchānutāpī hoti. Na paṭiggāhakavasena mānāvamānaṃ karoti, paṭiggāhakānaṃ piyasamudācāro hoti vadaññū yācayogo saparivāradāyako. Annadānaṃ hi dento "taṃ saparivāraṃ katvā dassāmī"ti vatthādīhi saddhiṃ deti. Tathā vatthadānaṃ dento "taṃ saparivāraṃ katvā dassāmī"ti annādīhi saddhiṃ deti. Yānadānādīsupi eseva nayo.

Tathā rūpadānaṃ dento itarārammaṇānipi tassa parivāraṃ katvā deti, evaṃ sesesupi. Tattha rūpadānaṃ nāma nīlapītalohitaodātādivaṇṇāsu pupphavatthadhātūsu aññataraṃ labhitvā rūpavasena ābhujitvā "rūpadānaṃ dassāmi, rūpadānaṃ mayhan"ti cintetvā tādise dakkhiṇeyye dānaṃ patiṭṭhāpeti savatthukaṃ katvā, etaṃ rūpadānaṃ nāma.

Saddadānaṃ pana bherisaddādivasena veditabbaṃ. Tattha saddaṃ kandamūlāni viya uppāṭetvā nīluppalahatthakaṃ viya ca hatthe ṭhapetvā dātuṃ na sakkā, savatthukaṃ pana katvā dento saddadānaṃ deti nāma, tasmā yadā "saddadānaṃ dassāmī"ti

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๒,๐๐๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “สโมธานกถา”