@mano.pū. 2/128/269, khu.A. 1/101 Vaṇṇayanti, kiṃ tehi, nāmamattaṃ panetaṃ tassa nagarassa. Dassaneyyanti suvibhatta- vicitracaccaradvāracatukkasiṅghāṭakapākāraparikkhepapāsādahammiyabhavanasamalaṅkatattā- dassanīyaṃ. Manoramanti samasuciparamaramaṇīyabhūmibhāgattā chāyūdakasampannattā sulabhāhārattā sabbopakaraṇayuttattā ca samiddhattā devamanussādīnaṃ mano ramayatīti manoramaṃ

dasahi saddehi avivittanti hatthisaddena assasaddena rathasaddena bherisaddena saṅkhasaddena mudiṅgasaddena vīṇāsaddena gītasaddena sammatāḷa- saddena "bhuñjatha pivatha khādathā"ti dasamena saddenāti imehi dasahi saddehi avivittaṃ ahosi, sabbakālaṃ anupamussavasamajjanāṭakā kīḷantīti attho. Annapānasamāyuttanti annena catubbidhena āhārena ca pānena ca suṭṭhu āyutaṃ annapānasamāyutaṃ, iminā subhikkhatā dassitā, bahuannapānasamāyutanti attho.

Idāni te dasa sadde vatthuto dassanatthaṃ:-

"hatthisaddaṃ assasaddaṃ bherisaṅkharathāni ca

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๔๘๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “รัตนะจงกรมกัณฑ์”