จึงหยิบใบหมากเม่าที่เรานำมาจากป่า

ซึ่งไม่มีน้ำมันทั้งไม่มีรสเค็ม มอบให้จนหมดพร้อมทั้งภาชนะ

[๖] เราครั้นให้ใบหมากเม่าแก่อินทพราหมณ์นั้นแล้ว

จึงคว่ำภาชนะ ละการแสวงหาใหม่ เข้าไปยังบรรณศาลา