[๒] เราทำความเป็นอนิจจัง(ความไม่เที่ยง)นั้นแล

ให้เป็นสิ่งที่สำคัญ พอกพูนความสังเวช

ไหว้พระมารดาและพระบิดาแล้วทูลขอบรรพชา

[๓] พระมารดาและพระบิดาพร้อมทั้งชาวนิคมทั้งชาวแว่นแคว้น