๗. คิริเนลปูชกเถราปทาน

[๑๑๗] |๑๑๗.๔๒| มิคลุทฺโธ ปุเร อาสึ วิวเน วิจรํ อหํ อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ สพฺพธมฺมาน ปารคุํ ฯ |๑๑๗.๔๓| ตสฺมึ มหาการุณิเก สพฺพสตฺตหิเต รเต ปสนฺนจิตฺโต สุมโน เนลปุปฺผํ อปูชยึ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. อภิวาทิย ฯ |๑๑๗.๔๔| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๑๗.๔๕| กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ |๑๑๗.๔๖| สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๑๑๗.๔๗| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา คิริเนลปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ คิริเนลปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑๑๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. คิริเนลปูชกเถราปทาน