๖. รุรุมิคจริยา

[๑๖] |๑๖.๔๗| ปุนาปรํ ยทา โหมิ สุตตฺตกนกสนฺนิโภ มิคราชา รุรุ นาม ปรมสีลสมาหิโต ฯ |๑๖.๔๘| รมฺเม ปเทเส รมฺมณีเย วิวิตฺเต อมนุสฺสเก ตตฺถ วาสํ อุปคญฺฉึ คงฺคากูเล มโนรเม ฯ |๑๖.๔๙| อถ อุปริ คงฺคาย ธนิเกหิ ปริปีฬิโต ปุริโส คงฺคาย ปตติ ชีวามิ วา มรามิ วา ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. น เมวายํ มญฺญมาโน อญฺเญเปวํ กริสฺสติ @ เตว ตสฺส วธิสฺสนฺติ สา เม มุตฺติ ภวิสฺสติ ฯ |๑๖.๕๐| รตฺตินฺทิวํ โส คงฺคาย วุยฺหมาโน มโหทเก รวนฺโต กรุณํ รวํ มชฺเฌ คงฺคาย คจฺฉติ ฯ |๑๖.๕๑| ตสฺสาหํ สทฺทํ สุตฺวาน กรุณํ ปริเทวโต คงฺคาย ตีเร ฐตฺวา ๑- อปุจฺฉึ โกสิ ตฺวํ นโร ฯ |๑๖.๕๒| โส เม ปุฏฺโฐ

[๒]- วิยากาสิ อตฺตโน การณํ ตทา ธนิเกหิ ภีโต ตสิโต ปกฺขนฺโนมํ ๓- มหานทึ ฯ |๑๖.๕๓| ตสฺส กตฺวาน การุญฺญํ จชิตฺวา มม ชีวิตํ ปวิสิตฺวา นีหรินฺตสฺส อนฺธการมฺหิ รตฺติยา ฯ |๑๖.๕๔| อสฺสตฺถกาลมญฺญาย ตสฺสาหํ อิทมพฺรวึ เอกนฺตํ วรํ ยาจามิ มา มํ กสฺสจิ ปาวท ฯ |๑๖.๕๕| นครํ คนฺตฺวาน อาจิกฺขิ ปุจฺฉิโต ธนเหตุโก ราชานํ โส คเหตฺวาน อุปคญฺฉิ มมนฺติกํ ฯ |๑๖.๕๖| ยาวตา การณํ สพฺพํ รญฺโญ อาโรจิตํ มยา ราชา สุตฺวาน วจนํ อุสุํ ตสฺส ปกปฺปยิ ฯ |๑๖.๕๗| อิเธว ฆาฏยิสฺสามิ มิตฺตทุพฺภึ อนริยํ ตมหํ อนุรกฺขนฺโต นิมฺมินึ มม อตฺตนา ฯ |๑๖.๕๘| ติฏฺฐ เต โส มหาราช กามกาโร ภวามิ เต อนุรกฺขึ มม สีลํ นารกฺขึ มม ชีวิตํ สีลวา หิ ตทา อาสึ โพธิยาเยว การณาติ ฯ รุรุมิคจริยํ ฉฏฺฐํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. ฐตฺวาน ฯ ๒ ม. ยุ. จ ฯ ๓ ม. ปกฺขนฺโทหํ ฯ ยุ. ปกฺขนฺโตหํ ฯ

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๒๓๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. รุรุมิคจริยา