บรรดาอุทธัมภาคิยสังโยชน์เหล่านั้น บทว่า รูปราโค ได้แก่ ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในรูปภพ.

บทว่า อรูปราโค ได้แก่ ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในอรูปภพ.

บทว่า มาโน ได้แก่ มานะที่พระอรหัตพึงฆ่านั่นแหละ. อุทธัจจะและอวิชชาที่พระอรหัตพึงฆ่าเหมือนกัน.

ก็ในมรรคจิตทั้ง ๒ (ที่ ๓ ที่ ๔) เหล่านี้ เป็นอัญญินทรีย์ที่ ๙ ทีเดียว. ว่าด้วยมรรคจิตพันนัยเป็นต้น