บทว่า นามกมฺมํ (นามกรรม) คือการให้ชื่อ.

บทว่า นามเธยฺยํ (นามเธยยะ) คือการตั้งชื่อ.

บทว่า นิรุตฺติ (การออกชื่อ) ได้แก่ การเรียกชื่อ.

บทว่า พฺยญฺชนํ (การระบุชื่อ) ได้แก่ การประกาศชื่อ ก็เพราะการระบุชื่อนี้ ย่อมปรากฏถึงความหมาย ฉะนั้น จึงตรัสไว้อย่างนั้น.