ซากศพ ชื่อว่าอุทธุมาตะ เพราะพองขึ้นโดยความพองอืดขึ้นตามลำดับเพราะสิ้นชีวิต เหมือนลูกหนังพองด้วยลมฉะนั้น. ซากศพที่ชื่อว่าอุทธุมาตะนั่นเอง ชื่อว่าอุทธุมาตกะ.

อีกอย่างหนึ่ง ชื่อว่าอุทธุมาตกะ เพราะอรรถว่าเป็นซากศพพองขึ้นน่าเกลียด เพราะเป็นของปฏิกูล คำว่าอุทธุมาตกะ นี้เป็นชื่อของซากศพอย่างนั้น. ซากศพที่มีผิวแตกออกโดยประการต่างๆ (ที่เน่า) ท่านเรียกว่าวินีลกะ ซากศพที่ชื่อว่าวินีละนั่นเอง ชื่อว่าวินีลกะ.

อีกอย่างหนึ่ง ชื่อว่าวินีลกะ เพราะเป็นของน่าเกลียดมีสีเขียวคล้ำเพราะปฏิกูล. ก็คำว่า วินีลกะ นี้เป็นชื่อของซากศพที่มีสีแดงในที่มีเนื้อมาก มีสีขาวในที่บ่มด้วยน้ำหนอง และมีสีเขียวโดยมากในที่สีเขียว เช่นกับคลุมด้วยผ้าสีเขียว.

ซากศพที่มีน้ำหนองอันไหลออกไปในที่แตกออกแล้ว ชื่อว่าวิปุพพะ (น้ำหนองไหลออก) ซากศพที่มีน้ำหนองไหลออกนั่นเอง ชื่อว่าวิปุพพกะ.

เล่มที่ ๓๔ ธัมมสังคณี๘๒๑

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “อสุภฌาน ๑๐”