มรรคจิตดวงที่ ๑

โลกุตฺตรกุสลวณฺณนา

[๒๗๗] เอวํ ภวตฺตยสมฺปตฺตินิพฺพตฺตกํ กุสลํ ทสฺเสตฺวา อิทานิ สพฺพภวสมติกฺกมนาย โลกุตฺตรกุสลํ ทสฺเสตุํ ปุน "กตเม ธมฺมา กุสลา"ติอาทิอารทฺธํ. ตตฺถ โลกุตฺตรนฺติ เกนฏฺเฐน โลกุตฺตรํ? โลกํ ตรตีติ, โลกํ อุตฺตรตีติ โลกุตฺตรํ, โลกตฺตยํ ๑- สมติกฺกมฺม อภิภุยฺย ติฏฺฐตีติ โลกุตฺตรํ. ๒- ฌานํ ภาเวตีติ เอกจิตฺตกฺขณิกํ อปฺปนชฺฌานํ ภาเวติ ชเนติ วฑฺเฒติ.

โลกโต นิยฺยาติ, วฏฺฏโต นิยฺยาตีติ นิยฺยานิกํ, นิยฺยาติ วา เอเตนาติ นิยฺยานิกํ. ตํสมงฺคี หิ ปุคฺคโล ทุกฺขํ ปริชานนฺโต นิยฺยาติ, สมุทยํ ปชหนฺโต นิยฺยาติ, นิโรธํ สจฺฉิกโรนฺโต นิยฺยาติ, มคฺคํ ภาเวนฺโต นิยฺยาติ. ยถา จ ปน เตภูมิกกุสลํ วฏฺฏสฺมึ จุติปฏิสนฺธิโย อาจินาติ วฑฺเฒตีติ อาจยคามี นาม โหติ,

เล่มที่ ๓๔ ธัมมสังคณี๕๕๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “มรรคจิตดวงที่ ๑”